


“Cuba, een eeuw fotografie” is een superieure samenstelling van beelden uit openbare en privé archieven, zowel van bekende als onbekende auteurs. Het oudste beeld is van 1896 en het jongste uit 1998 . De tentoonstelling bevat twee luiken, het eerste van voor de revolutie van Fidel Castro, het tweede van erna. De historische en documentaire waarde ligt bijzonder hoog zonder de fotografische kwaliteit uit het oog te verliezen. De ware ziel van Cuba wordt hier blootgelegd.
Niet voor niets draagt de tentoonstelling van de Belg Jean-François Spricigo de naam “Romanza”. Op het eerste zicht zou men zich in een sombere sfeer wanen, niets is minder waar. Na een tijdje komt de sfeer van tederheid en droom bovendrijven en zoals directeur Xavier Canonne het verwoorde “ fotografie van de gesloten ogen”
Met de zomer op het menu neemt het museum ons nog eens mee naar de Belgisch kust tussen 1890 en 1960. “Les Heures Claires, Zonnige Uren” brengen anonieme momentopnames bij elkaar van vakantiegangers in de sfeer van zonneolie en strooien hoed. Een aparte wand is toegewezen aan beelden die fotograaf Willy Kessels maakte als medewerker van de filmmaker Henry Storck in 1938. Titels van de films waren “Terre de Flandre” en “Vacances”
(FDM)